Ο Lexx Blossom ανεβάζει το "Ποιος με ακούει" ένα νέο κομμάτι το οποίο στην ουσία είναι ένα remix ενός παλιού ιρλανδικού τραγουδιού.
Παραγωγή, στίχοι, παρουσίαση: Lexx
Ένα κομμάτι που πραγματικά αξίζει να ακούσετε…

Ποιος μας ακούει; Και γιατί άλλωστε να μας ακούσει;

Κατεβάστε το κομμάτι
Εδώ και οι στίχοι

Μεταξύ βουτιάς και αθανασίας, στους γλυκούς σου χυμούς, υμνώντας την δύναμη της θεϊκής πανσπερμίας
υφαίνω τον κόσμο με οργασμούς και τα βλέπω όλα πολύχρωμα, κι όμορφα, σε παραλήρημα
σαν φαντασίας αποκύημα, σαν του Πόε ποίημα,
σε όνειρα θερινής νυκτός, όπως όταν κλείνουν οι βλεφαρίδες, βλέπουν κι ας είναι τυφλές,
τι όμορφα θα ήταν να βρίσκαμε και ένα τσουβάλι λίρες χρυσές

Νοιώθω η θάλασσα να μ' αγαπάει
γιατί όποτε στην αγκαλιά της πέφτω πάντα με κρατάει
ζεστά μεθάει...
τη στιγμή του τέλους ξεγελάει...
στην επιφάνεια βαστάει την περηφάνια
και πάει τις αισθήσεις
σε μέρη που εύχεσαι κάποια στιγμή να ζήσεις
βρίσκω στη γεύση της θάλασσας λύσεις
για μικρές ή μεγάλες μου αντιρρήσεις...

Γένους θηλυκού είναι η ζωή, έστω και αν η κλωστή ακροβατεί στα χέρια αυτών που δίνουν ζωή,
έστω και αν βασιλεύουν οι εγωισμοί έστω και αν απουσιάζει η λογική έστω και αν εξασθενεί
η αντρική φυλή
ο χορός καλεί κρατεί...
Ο υποφαινόμενος με αρσενική πυγμή
αποδίδει τιμή θεϊκή
σε αυτήν που δίνει τα πάντα και τα πάντα στερεί,
Κίκο και Ουίκι σε μία προσωπική μουσική στιγμή
και ο Οδυσσέας δάμασε για τα καλά τις σειρήνες του σε αυτό το LP!

Θα το μετάνιωνα αν δεν σ' είχα δει
και το 'χα πει στον εαυτό μου
μα το εγώ μακρηγορεί
βλέπω αρχή για να αποκτήσω επαφή με το γιατί
και τοποθέτηση σωστή
για το χαμόγελο που αργεί
εδώ και ώρα αρκετή μιλάω
σ' ανάσες που γίνονται ένα
το νου και την σκέψη μου τριγυρνάω
Γυναίκα! τους χυμούς σου να γευτώ ζητάω...

Φλερτάροντας με την τρέλα, η κλωστή τελικά σπάει
και μία έμμονη ιδέα κολλάει στο μυαλό σα βδέλλα,
γελάω πουλάκι μου γελάω και είναι η ζωή μια τρέλα
γέλα κοριτσάκι μου, είσαι μία γλυκιά καραμέλα - γέλα!
Αγγελιοφόρος χαρμόσυνης είδησης σαν μία αόρατη σκιά που συντροφεύει συνεχώς τη δική μου
και δωρίζει στην ψυχή μου αγάπη,
νομίζω πως σε έχω δική μου μα δεν σ`αγγίζω μα,
είσαι οφθαλμαπάτη

Θέλω να κλέψω, να σκοτώσω άλλη μιαν ώρα
από τον χρόνο σου, μου φεύγεις...
δεν ξέρω για αύριο τι μου μαγειρεύεις ζωή...
με μπερδεύεις
σε έχω δίπλα μου μα εσύ αλητεύεις
και ενώ τα χάνω, αφού μαγεύεις
απ' το τίποτα την πιο απλή εικόνα
είτε στον Βύρωνα χορεύω
είτε με τις μούσες στον Ελικώνα,
ονειρεύομαι σε βρώμικο αιώνα....

Αααα παράτα τα αδελφέ δεν θα βγάλουμε άκρη,
μπορούμε να γράφουμε για ώρες και ώρες
και πάλι δεν θα βγάλουμε άκρη,
όπως όταν πέφτουμε σε μία γυναικεία αγκαλιά και νομίζουμε πως πατήσαμε νάρκη
Και όταν λέω γυναίκα, συγγνώμη πατέρα,
μα σεβασμός και αγάπη στην υμνώδη μορφή που ακούει στο όνομα μητέρα,
την μόνη αξία σταθερή στη ζωή
που δεν είναι στον αέρα
είναι σε άλλη σφαίρα!

Μονολογώντας λοιπόν παράλογους
λόγους άλογους και εκρηκτικούς,
δεν αναλύω το ελαφράς μορφής δύσβατο πεδίο σε εγωκεντρικούς,
αιρετικός νους συνομιλεί με της καρδιάς μου τους παλμούς
συνομωσία που αποφεύγει περιττούς αυτοσαρκασμούς...
και τα φαινόμενα δεν απατούν
αφού οι σκέψεις πυροβολούν
συνομιλούν με παροξυσμούς όταν τα λόγια δεν αρκούν...
Μα της ζωής το μεθύσι!
τους κωδικούς ανιχνεύω ποτέ να μην σταματήσει
η ελπίδα αξίζει να ζήσει...
για αυτό που έχουμε ή περιμένουμε να γυρίσει...
στα παιδιά του κόσμου ανήκει η φύση
αλήθεια μ' απασχολεί ποιος θα με κατανοήσει...
το ζητούμενο η επικοινωνία,
ίσως να φέρει τη λύση,
ποιος θα βοηθήσει του κόσμου η ρότα να γυρίσει;
του ονείρου η θέα ζητάει τροφή για να ανθίσει...
τροφή απ' ότι έχεις αγαπήσει...
ο χρόνος κυλάει,
μπορεί και να αργήσει...

Οδυσσέας - Γένους Θυληκού από το CD "Από Το Μηδέν Στο Είμαι"

Ένα τραγούδι που με άγγιξε τόσο... Από τα αγαπημένα μου. Ευχαριστώ αυτούς τους ανθρώπους που με έκαναν και ένιωσα τόσο όμορφα και με άγγιξαν πραγματικά...!

Ορίστε και οι στίχοι...







__Ether__

Εδώ και τώρα τα νερά του ωκεανού μου θα ταράξω με μια πέτρα
που δυνατά θα πετάξω, πώς θα αλλάξω
Αν θέλω πρώτα να ταιριάξω; Πώς ψηλά θες να κοιτάξω;
Αν το χώμα δεν καταφέρω να πιάσω
Τα λόγια είναι η σκέψη και η σκέψη είναι πράξη
Δες το σαν πλοία που στα λιμάνια έχουν αράξει
Και περιμένεις για να φτάσεις στο νησί σου, τι περιμένεις;
Ξέρω, θ'ακούσω άλλη μια αναβολή σου
Κόκκινα τα μάτια μπροστά σε μια οθόνη
Να λησμονούν τα όνειρα που κάνουμε όλοι
Θα 'θελα να φτάσουνε πολλοί εκεί που βλέπουν
Μα ακίνητα, αμίλητα, απλά παθητικά σαλεύουν

Πώς να πετάξω χωρίς φτερά, πώς θα κοιτάξω μπροστά με τα μάτια μου κλειστά;
Πώς να αρχίσω αν τον ήλιο δεν δω, πως ν'ακουστώ αν στο πλήθος χαθώ;
Εαν δεν ζω
Τι περιμένω και δεν τολμώ να κάνω πράξη ότι ποθώ;
Θα 'ρθει η ώρα που όλα θα φύγουν και οι πόρτες μία μία θα κλείνουν

__Lexx__

Ζωή που χάνεται σαν πατημασιές στο χιόνι
Ρίχνοντας πολλά απ'το αύριο που μου ξημερώνει
Σκέψεις και ιδέες που γεννήθηκαν στο νου
Γίνανε σκιές του χθες και πέθαναν αλλού
Πολλές φορές ρωτάω τί μου συμβαίνει
Αναβάλω τη ζωή και μετά τι μένει
Φτάνοντας στο θάνατο, προβάροντας ρόλους, θλιμμένους
λίγο πριν φύγεις κατευθείαν θέλεις τίτλους τέλους

Τι περιμένω και δεν τολμώ να κάνω πράξη ότι ποθώ;
Θα 'ρθει η ώρα που όλα θα φύγουν και οι πόρτες μία μία θα κλείνουν

Εδώ και τώρα χαμογέλα, ξεκόλλα από το βούρκο
Έχεις στόχους, σκέψου, αν δεν έχεις θα βρεις
και βγες έξω, πράξε, μην αναβάλλεις τη ζωή γιατί η ζωή θα αναβάλει εσένα
Μην ξεγελιέσαι από την προσωρινή καλοπέραση, κάνε αυτό που είναι να κάνεις
Εδώ και τώρα

Μάτια μου σας ρώτησα που πήγαν οι στιγμές
που αλώναμε κάστρα και κατακτούσαμε κορφές
γιατί ο βούρκος βάρυνε τόσο τα φτερά μας
Και τα πόδια μας βουλιάζουνε μαζί με τα όνειρά μας
Μάτια μου γιατί δεν καθίσαμε στο φως;
Δεν αντέξαμε όπως άντεξε την πλημμύρα η κιβωτός
Εδώ και τώρα θα τα βάλουμε όλα μπρος
Εδώ και τώρα, η μόνη ελπίδα για να ζήσουμε αλλιώς

__Ether__

Εδώ και τώρα σου φωνάζω να ξυπνήσεις
Εδώ και τώρα γη και ουρανό να κινήσεις
Εδώ και τώρα την αρχή πρέπει να κάνεις
κολλημένος σε μια θέση βουλιάζεις και κοντεύεις να πεθάνεις

Πώς να πετάξω χωρίς φτερά, πώς θα κοιτάξω μπροστά με τα μάτια μου κλειστά;
Πώς να αρχίσω αν τον ήλιο δεν δω, πως ν'ακουστώ αν στο πλήθος χαθώ;
Εαν δεν ζω
(Εδώ και τώρα...)

Πώς να πετάξω χωρίς φτερά, πώς θα κοιτάξω μπροστά με τα μάτια μου κλειστά;
Πώς να ανθήσω αρχίσω αν τον ήλιο δεν δω, πως ν'ακουστώ αν στο πλήθος χαθώ;
Εαν δεν ζω
Τι περιμένω και δεν τολμώ να κάνω πράξη ότι ποθώ;
Θα 'ρθει η ώρα που όλα θα φύγουν και οι πόρτες μία μία θα κλείνουν
Εαν δεν ζω
Μία μία θα κλείνουν
Εαν δεν ζω
Μία μία θα κλείνουν...

Oneironauts από το "Βρέθηκα Κάπου Θεατής"
Ακροβάτες

SADAHZINIA - ΠΕΤΡΑΝΑΣΑ

Μέσα από την φωτιά που καίει στην φάση τους, ο B.D. Foxmoor και η Sadahzinia βγάλανε έναν δίσκο με τίτλο “Πετρανάσα” και με στίχους στολισμένους από λύπη και διαμαρτυρία όπως και την κραυγή δύο ανθρώπων που βρίσκονται μακριά από την καθημερινή ζωή των «Trendy» και το «έξω στα club» το Σάββατο.

Η παραγωγή του album έχει γίνει στην Ουαλία, στο Twinpeaks studio με ηχολήπτη τον Adam Fuest καθώς και στο στούντιο Πέρασμα με την δισκογραφική την 8ctagon. Το ομώνυμο τραγούδι, το «Στου Γιάννη Αγιάννη Την Πόλη» και το «Κάτι Να Σου Πω» κουβαλάνε πάνω τους χιλιάδες αναμνήσεις και εμπειρίες της Sadahzinia όπως και την λύπη που περιέχει το όνομά της. Σίγουρα θα το βρείτε καλό και θα σας αγγίξει όπως άγγιξε κι εμένα… Όπως, γράφει η ίδια, «…Η “Πετρανάσα” είναι αφιερωμένη σε όσους ψάχνουν τ’ απλά, τ’ αυτονόητα, τ’ αληθινά…»

Tracklist

1. Intro

2. Το σύνθημα

3. Στου Γιάννη Αγιάννη την πόλη

4. Φτάνει η σιωπή

5. Blasphemy Lude 1

6. Σάββατο και Κυριακή

7. Η νύχτα που τρελάθηκαν οι «γλάστρες»

8. Blasphemy Lude 2

9. Πρωινό στη Βαγδάτη

10. Όμορφα

11. Πετρανάσα

12. Kάτι να σου πω

13. Δε μένει εδώ κανείς πια

14. Blasphemy Lude 3

15. Stop the music