ΜΕΛΑΓΧΟΛΗΣΑ...

...σήμερα και μάλλον φταίει ο καιρός. Δεν ένιωθα καθόλου καλά και το μόνο που ήθελα ήταν να κλάψω! Δεν υπήρχε λόγος όμως. Έβαλα ότι πιο λυπητερά τραγούδια έχω και άκουγα με τις ώρες…
Απ’ το μυαλό μου πέρασαν χιλιάδες λέξεις σαν τρένα βιαστικά που έφυγαν και δεν γυρνάνε πίσω! Έσταξε ένα δάκρυ κι άρχισα να γράφω στίχους…

Καληνύχτα σας, και να χαμογελάτε!